|
|
Er mag dan al weinig bekend zijn over de Oud-Griekse schrijver Aeschylus, die wellicht in 525 voor onze jaartelling werd geboren, zijn toneelwerk, slechts gedeeltelijk bewaard, is nog altijd van tel. Hij blijkt aan de basis te staan van de ontwikkeling van de tragedie door bij de gebruikelijke enige acteur een tweede toe te voegen. Zo ontstond een meer dynamische dramatiek. Het gesproken woord kreeg via een dialoog meer aandacht en de rol van het koor in het gezongen deel van het stuk, werd meteen minder groot. De Perzen, uit 472 v. Chr., is daarenboven het oudst bewaarde stuk uit de Westerse theatertraditie.
Uit de geschiedenislessen weten we nog dat Meden en Perzen volkeren waren die zich in het hoogland van he...meer |
|  | |
Theater, dans, beeldende kunsten, performances, vaak zijn de scheidingslijnen tussen verschillende kunstdisciplines waterscheidingen. In het jargon van het Vlaamse kunstendecreet heet dat schotteloze kunst. Schotten worden neergehaald (alhoewel men nog 13 commissies heeft, voor elke kunstdiscipline apart. Maar goed, dat is een ander verhaal.) Op de uitgebreide tentoonstelling in verschillende huizen in Hasselt ( Z33, Modemuseum, CIAP, cultuurcentrum en 't stadsmus) staat het lichaam centraal, maar dan geen superbody, geen superlichaam van een superman, supervrouw, geen ideale topmodellen, geen perfecte lichamen, maar veeleer het gewone lichaam, het vege lijf. Vaak niet in een beeld of afbeelding, maar eerder het lichaam als...meer |
| |
Kapot? Oké, smijt maar weg. Zo gaat dat. Ook met mensen. In deze voorstelling gaat het over een onfortuinlijke Chinese illegaal met tandpijn. Wegens zijn illegaliteit kan de man niet naar de tandarts en de kwalijke tand wordt er met een drastisch werktuig uitgebroken. De jongeman bloedt dood, wordt afgevoerd en verdwijnt in de golven van de zwarte rivier.
Dat de Queeste dit stuk nú speelt, durf ik wel huiveringwekkend te noemen. Het thema, namelijk het trieste lot van illegalen is brandend actueel en wordt jammer genoeg steeds maar actueler. Maar de mensen van de Queeste konden niet vermoeden, toen ze dit project kozen, dat dit wel eens zou kunnen gaan lijken op hun eigen lot. Sinds februari, na de bekendmaking van de preadviez...meer |
| |
Reeds twintig jaar levert BRONKS mooi werk onder de vleugels van Oda Van Neygen. Er is in die tijdspanne in België, Nederland en de rest van Europa een stevige reputatie opgebouwd met eigen producties. Na de opvoeringperiode verdwenen de schrijfsels wel eens uit de roulatie. Twintig jaar is een hele tijd. Er mag dan al eens teruggeblikt worden. Bijvoorbeeld in het Eredivisiefestival, dat BRONKS afgelopen weekend organiseerde in samenwerking met OpenDoek en Zinnema. Daar werden teksten van vorige producties van onder het spreekwoordelijke stof gehaald, herinterpreteerd en vers gemonteerd. Na twintig jaar blijft de goesting om nieuwe dingen te creëren.
Tom Dupont heeft op vraag van Oda Van Neygen reeds eerdere producties gemaakt....meer |
| | |
In de jaren 50 en 60, zo staat het mij toch voor, had elke auto in onze contreien een magneetje met een Sint-Christoffel. Nu zie je soms, heel soms en veel minder dan de gebedskralen, nog wel eens een wagen met een Christoffelbeeldje aan een koordje aan de achteruitkijkspiegel bengelen. Een dikke 50 jaar geleden kreeg je bij wijze van spreken bij elke nieuwe auto een Christoffelmedaille mee. Sint Christoffel was dé beschermheilige van het verkeer. Toch gebeurde er relatief gezien veel meer ongelukken dan nu, maar elke katholieke chauffeur voelde zich met Christoffel naast de eigen engelbewaarder, veilig. Als ons gezin toen met de kleine Morris minor op vakantie ging, werden er na tien weesgegroetjes ook nog allerlei schietgebedjes to...meer |
| | De totale zonsverduisteringscène in 't begin kondigt als een niet mis te verstane metafoor de teloorgang al aan. We zien mensen die alles in de hand hebben, die alleen maar willen winnen. En dit doen ze moeiteloos via financiële hokus pokus en vriendjespolitiek. Familiebelangen tieren weelderig. Maar als het niet opbrengt ontaardt het in ieder voor zich en over spreekwoordelijke lijken. Zij evolueren van alleswetende en doortastende actors naar mensen die niet meer weten hoe of wat. Ze verliezen hun imperium, weliswaar met hun zakken vol geld, maar met in hun kielzog een massa slachtoffers. Dat zijn wij, maar vooral onze kinderen. Die hebben enkel nog "change", wat kleingeld betekent.
Hebzucht is een stuk voor vanda...meer |
| | |
De in het Frans schrijvende Gentenaar Maurice Maeterlinck (1862-1949) wordt op ruime schaal herdacht naar aanleiding van de honderdste verjaring van de toekenning van de Nobelprijs voor literatuur die hij in november 1911 in ontvangst mocht nemen. Het omvangrijkste deel van zijn werk bestaat uit toneelstukken, terwijl zijn dichtwerk minder bekend is, alhoewel niet zonder belang. Daar wordt nu op gewezen door onder meer de publicatie van zijn integrale poëzie in een Nederlandse vertaling door Joris De Zutter, conservator van het Gentse stedelijk kabinet M. Maeterlinck. De verzamelde gedichten overspannen zijn gehele schrijversloopbaan. De bundel werd in maart 2012 zeer verzorgd uitgegeven door de Stad Gent en Uitgeverij Lannoo (Tielt). ...meer |
| |
"Een terrarium. Zeven wezens verleiden en intimideren elkaar. Ze paren en vechten. Ze organiseren, fourageren en delegeren. Ze volgen hun instinct zoals ze dat altijd gedaan hebben. Aan de rand van hun biotoop zitten wij naar hen te kijken. Of kijken zij naar ons?"
HETPALEIS, een theaterhuis midden in de stad Antwerpen, streeft steeds naar een geschikt artistiek aanbod voor elk kind van elke cultuur of (taal)klasse. Voor de productie van de dansvoorstelling "Zoo doen ze de dingen" werd een ideale partner gevonden bij fABULEUS (o.l.v. Dirk De Lathauwer) vermaard om zijn interessante dans- en theatervoorstellingen voor kinderen en jongeren. Barbara Wyckmans, directeur van HETPALEIS nodigde Randi De Vl...meer |
| |
|
|
|
|
|
| Maggezien |
|---|
|
 |
| Wat speelt er? |
|---|
|
|
| Theater In Beeld |
|---|
|
|
